Zoals reeds eerder gezegd, was Hans afgelopen week op bezoek en van die gelegenheid heb ik gebruik gemaakt om nog enkele "onbezochte plaatsen" in Zürich te verkennen. Eén daarvan was het Kunsthaus. Dit museum biedt een opvallend grote variëteit aan schilderkunst (en een beetje moderne beeldhouwkunst). Alle stromingen, gaande van de Vlaamse Primitieven tot de Im- en Expressionisten, zijn terug te vinden in het 2 verdiepingen tellende gebouw. Ook Belgische kunstenaars ontbreken niet en zo vonden we onder meer een Breughel, een Memling en een Magritte terug. Het is zeker een bezoek waard, des te meer omdat het op woensdag gratis te bezoeken is.
Eergisteren, donderdag, was het dan nog eens de moment om te gaan "schlitteln" (sleeën), een wintersport die in Zwitserland blijkbaar terug aan populariteit aan het winnen is. Met een Railawayaanbod van de SBB trokken we naar Beckenried aan de Vierwaldstättersee, vanwaar we met de lift tot aan de Klewenalp trokken. Vandaaruit kan je de langste "Schlittelweg" starten van heel centraal Zwitserland met een totale lengte van meer dan 6km. Echter, dit is de weg tot helemaal beneden in Emmetten en dan zou je een stuk bus moeten nemen en terug de lift om dezelfde tocht opnieuw af te leggen. Je kan anderzijds aan de Klewenalp ook een kortere lus "sleeën" en telkens met een stoeltjeslift weer naar het hoogste punt gebracht wo
rden. Omdat deze lift ook in onze dagkaart inbegrepen was (net als de huur van de sleeën zelf ter onzer verbazing), legden we de plaatselijke lus wel zo'n 10 keer af. Het weer was wederom prachtig en het uitzicht op het Mittelland fenomenaal...
Tussen 13u en 14u was het plots immens druk op de Schlittelpiste en nadien was deze drukte weer voorbij, wat ons deed vermoeden dat lokale schoolgaande jeugd als lichamelijke opvoeding wel eens een uur "schlitteln" krijgt. Pijnlijk gevolg van dit uur was een kettingbotsing met enkele stoere kerels die voor een gevallen skiër niet wilden (konden) stoppen en vol op enkelen inbeukten die wel stopten. Ikzelf hield er uiteindelijk een stijve kuit en een gezwollen enkel aan over...
Voor het overige was het een prachtige lus met enkele snelle passages waar ook enkele sprongetjes gemaakt konden worden (het landen op de slee is dan ook wel weer pijnlijk). Gebruikmakend van de laatste bergfahrt deden we de lus boven nog een keer rond 16u om daarna het resterende stuk van de Schlittelpiste tot helemaal beneden in Emmetten af te leggen. Dit deel was om niet te zeggen nog spectaculairder met haarspeldbochten en anderzijds vrijwel rechte stukken van enkele honderden meter waar de snelheid gemakkelijk boven de 40km/u ging. Aangezien de gondelbaan tussen Emmetten en Stockhutte nog tot 17u30 operatief was konden we het laatste stuk van de Schlittelpiste nog een tweede keer afleggen om uiteindelijk bij valavond beneden aan te komen... net op tijd om de bus (en vervolgens de trein) te nemen richting Zürich. Eens terug voelden we enkel dat we een pijnlijke dag hadden beleefd...
Vandaag, zaterdag, was het dan gedaan met de fun... Hans vertrok en ik dacht te hervatten met het lezen van artikels voor de thesis, ware het niet dat Erika weer met een "probleem" afkwam... ze (samen met haar Russische toneelvriendin) moesten een beleidsnota op het internet terugvinden en afdrukken i.v.m. subsidies voor één of andere ... u raadt het al... toneelvoorstelling. Het ging om een document van meer dan 200 pagina's en aangezien ik geen printer zelf ter beschikking heb, mocht ik ook snel haar "nieuwe" printer installeren en alles afdrukken. De nodige "instapproblemen" zorgden er toch weer voor dat ik er bijna 2u zoet mee was.
Uiteindelijk kan ik dan nu beginnen met "effectief" verderwerken... van maandag tot en met donderdag volgt er nu nog een Block Course (dit betekent dat de hele cursus op 4 dagen gegeven wordt van 8u 's morgens tot 17u 's avonds) en vrijdag kan ik mijn stulpje hier opkuisen en leeg halen voor de afreis (met auto) op zaterdag...
Prettige week iedereen...
Adie
Geen opmerkingen:
Een reactie posten