Step by step

Nog eens tijd voor wat opvallende zaken die typische zijn voor Zwitserland, of toch voor Zürich, aangezien ik daar het meest vertoef, nietwaar?

Ten eerste, de "Freitag"-tassen. Je ziet ze overal, ik denk dat wel 90% van de Zwitserse jeugd ze gebruikt als schooltas. En dan te weten dat dit (natuurlijk Zwitserse) merktassen zijn, die minstens €50 kosten. Ze zijn dan ook nog eens gemaakt van gerecycleerd materiaal en hebben meestal de meest lelijke kleurencombinaties. Ik dacht in het begin dat het eerder tassen waren voor zwervers... maar ik heb die mening dus moeten herzien, anders zouden bijna alle Zwitsers zwervers zijn en dat wil ik ook niet gezegd hebben.

Ten tweede: "de step", ongelooflijk populair. Kinderen rijden er mee in winkels, op de bus, net langs of over je voeten en ze houden zelfs onderlinge gevechten over wie het sterkste materiaal heeft. Neen, ik lieg niet, sommigen zien een step als een wapen, die jeugd van tegenwoordig toch.

Maar je ziet niet enkel kinderen, ook ouderen (studenten tot zelfs zakenmensen) zie je door de straten zoeven met de plank op 2 wielen.

Ok, genoeg gezeverd over de Zwitsers, terug even over mijn eigen leven, egoïstische blogger dat ik ben. Stilaan begint het einde van het semester in zicht te komen. Nog drie weken en ik mag het thuisfront nog eens gaan opzoeken. "Gelukkig" zijn die weken nog goed gevuld. De afgelopen dagen waren namelijk iets "te" rustig. Het is niet dat als je hier eens niks te doen hebt, je even wat vrienden gaat opzoeken om een pint te gaan pakken. En persoonlijk vindt ik het Zürichse nachtleven nog net iets te duur om bijvoorbeeld telkens naar de ESN-feestjes te gaan (ESN = Erasmus Student Network). Maar zoals gezegd, de komende dagen/weken zijn goed gevuld. Maandag ga ik naar het concert van het Universitair Orkest, waarbij een collega-studente speelt, in de befaamde Tonhalle van Zürich. Dinsdag is de gebruikelijke filmavond en op zaterdag zal ik de St.Niklaus feesten bijwonen in Fribourg. Voor het overige beginnen we al maar eens te studeren voor het examen van de vrijdag nadien, aangezien in de dagen voordien ik Steven zal rondleiden.

Voilà, dat was weer een uitgebreide update over mijn (toekomstige) escapades, vergeet niet (vanaf) donderdag te komen kijken voor de wedstrijd. Het loont de moeite!

Schönen Abig!

Cold as Ice

Het was afgelopen week bijzonder koud in Zürich. Maandagvoormiddag smolt de verse sneeuw nog in een sneltempo, maar wat er toen rond de middag overbleef heeft het tot op heden volgehouden. Maximumtemperaturen overdag kwamen dan ook niet of amper boven het vriespunt uit (+1°C). 's Morgens was het om helemaal dood te vriezen, met temperaturen rond 8u van -9°C.

Deze voormiddag op mijn wekelijkse 7km joggen was het nog steeds ijzig koud. Het viel me op dat naast het feit dat mijn handen bijna afvroren, er ook nog redelijk véél sneeuw lag tegen de "bergflanken" van Uetliberg, op sommige plaatsen toch tot 10cm. In de namiddag begon het dan gevoelig warmer te worden, want bij mijn bezoek aan Migros was een sjaal zelfs al te warm. Nu kan het wel eens snel gedaan zijn met de sneeuw die er hier aan de noordgerichte zijde van het "dal" nog ligt.

Vannamiddag was het dan zover: de kerstversiering werd verder afgewerkt. Ik "mocht" voor de lichtjes buiten in de bomen zorgen. Het devies was: zo hoog mogelijk, want anders zien de mensen het niet. Ik dus met een soort "prikstok" de lichtjes zo hoog mogelijk in de bomen geduwd. Resultaat mag er zijn, voorbijgangers waren al geïnteresseerd en ik kreeg er wat zakgeld bij.

Vanavond as er dan normaal de wedstrijd Zürich - Sion gepland, maar door omstandigheden kon Sebastian niet mee en moeten we het uitstellen... al is het maar de vraag of we überhaupt nog een wedstrijd kunnen bijwonen aangezien de competitie hier bijna gedaan is (of stilligt tot in de lente).

Morgen hopelijk een bezoek aan St. Gallen (of Basel)...

Adie

The L(a)unch

De Zwitserse keuken... behalve raclette en kaasfondue slechts weinig verschillend van de Belgische keuken, of toch niet?

Behalve die ene keer dat ik gaan racletten ben met de studentenvereniging, heb ik nog maar weinig voedsel gezien dat typisch Zwitsers moet zijn (of is chocolade NOG meer Zwitsers dan dat het Belgisch is?!). Alle groenten, die je bij ons thuis vindt, vind je hier ook. Bijvoorbeeld ook spruitjes, "Rosenkohl", en die groente blijkt na navraag bij de "Cheffin" ook hier dezelfde verdeeldheid onder de bevolking teweeg te brengen. Erika zelf is van jongs af aan geen fan van de groente en kijkt telkens maar raar op als ik mijn "boerenstoofpot" klaarmaak met daarin...jawel spruiten!

Iets wat je hier ook weinig tot niet terugvindt: de echte groentesoep zoals elke Kempense boerenzoon of -dochter ze wel kan klaarmaken. Hier ten huize Blickle heb ik ze nog nooit soep zien maken, tenzij een soort arrogaat van erwten dat je kan oplossen in water... moest een "verlichtende" soep voorstellen, maar smaak heeft het helemaal niet.

Dan toch nog liever mijn kookkunsten, al dan niet primitief. Qua sauzen moet ik me beperken tot het zelf bereiden van bolognesesaus met groenten of een oerdegelijke béchamelsaus, qua groenten kan ik ondertussen alles al wel stomen/afkoken/... kort samengevat tot een eetbaar geheel omvormen. Een "kleine" nieuwe man?! (sorry voor de woordspeling, zelfspot is het begin van alle humor zegt men wel eens...)

Ik moet bij deze ook enkele "nieuwelingen" verwelkomen. Sinds een paar dagen staat een link naar mijn blog op de website van de faculteit Wetenschappen van de KULeuven, dus geïnteresseerde, toekomstige Erasmussers kunnen hier ook wel eens passeren. Bij deze een hartelijk welkom aan deze...

En tot slot wil ik nog "iets speciaals" aankondigen. Omdat ik volgende week donderdag het al 2 maanden volhoud met het schrijven van deze blog, ga ik een soort van wedstrijd organiseren waarmee natuurlijk een prijs kan verdiend worden. Meer details worden vrijgegeven volgende week donderdag, 4 december dus.

Nu ga ik champions league voetbal kijken... al is Basel nu ook niet echt een sterkhouder in het Europees voetbal. Zaterdag ga ik waarschijnlijk trouwens een wedstrijd van FCZürich in Letzigrund bekijken. Ter herinnering: Letzigrund was afgelopen zomer één van de 8 stadions op het EK.

Adie

Black or White

"Wat wordt het?", dat was zeer lang de vraag vandaag. Eerst en vooral met betrekking tot de uitstap en anderzijds die verdomde sneeuwstorm die er nog altijd niet gekomen was. Van vrijdag op zaterdag had de sneeuw zich beperkt tot 2cm en ook zaterdagavond was er amper een centimetertje bijgevallen. Vanochtend was het dus huilen met de pet op, des te meer omdat Sebastian onze geplande "treintour" moest afzeggen. Die treintour zou erin bestaan vanuit Zürich naar Zweisimmen te rijden, daar de panoramatrein te nemen tot in Montreux en vanuit Montreux via Lausanne terug te keren. Niet dus... Sebastian had nog te veel werk.

Ik besloot dan maar zelf op pad te trekken en meerbepaald naar Lausanne. Het treintraject op de heenreis zou me toch voldoende sneeuwtaferelen opleveren en op die manier kon ik op mijn eigen tempo de stad verkennen.

Iets na de middag arriveerde ik in het zonnebadende Lausanne, dat door zijn zuidgerichte ligging weinig tot geen sneeuw meer bood. Na een ietwat snelle wandeling door het (oude) centrum, besloot ik de metro te nemen tot aan de EPFL (Ecole Polytechnique Fédérale de Lausanne), voor wie goed is in talen, gewoonweg de Franstalige versie van ETH. Die EPFL had ietwat dezelfde opbouw als Hönggerberg hier in Zürich, maar voorts was er niet veel te zien. Ik nam de metro terug een paar haltes richting centrum om van daar uit richting meer te gaan en alweer een "Seepromenade" tot in het centrum te maken. Onderweg passeerde ik de Romeinse overblijfselen van Vidy en de zeilbotenhaven van Ouchy. De wind was echter ijzig koud langs het meer en ook het meer (Lac de Genève als ik goed ben in aardrijkskunde) zelf was zeer wild.

Warmte (onder de vorm van een tas koffie) zocht ik in Brasserie "Les Brasseurs", zowat den Domus van Lausanne (en gevonden dankzij de tips van Katrijn, bij deze merci Katrijn).

Na deze warmtebron ging ik in het donker op zoek naar de plaatsen die ik 's middags in het centrum niet gepasseerd was. Het viel mij echter op dat Lausanne 's avonds "dood" is. De winkel-wandelstraten waren leeg, het centrale plein telde enkel wat securitas- en politieagenten en het nieuw gebouwde stadsgedeelte "Flon" was reeds "verlaten". Enkel de hoofdverkeersader langs het station was redelijk druk. Opvallend, want Lausanne toch ook een studentenstad zou ik denken... al ligt de universiteit hier wel een stuk buiten het redelijk kleine centrum. Moeilijk te vergelijken dus met Zürich, maar wat mijn (voorbarige) conclusie betreft is die laatste toch net iets aantrekkelijker.

Dan volgde de terugweg en toen gebeurde het... plots begon het weer te sneeuwen en van Bern tot Zürich zag ik vlokken dwarrelen. Ook tijdens mijn terugkeer van Zürich HB naar de Wickenweg sneeuwde het nog steeds en de 2 uren nadien hield het niet meer op. De sneeuw"storm" was dan toch eindelijk gearriveerd. Op korte tijd viel er zo'n 5 à 10 cm en dus kan ik morgen door de sneeuw naar de les... gezellig toch, niewaar?

Allen een goed weekbegin, ik houd het wat rustig de komende dagen...

Adie

PS: Zonet, 0u30, passeerde zelfs in de godvergeten Wickenweg een sneeuwruimer. Iedereen kan dus weer zonder slippen de baan op.

Wind of change

"We zijn voorbereid!", dat is wat je te horen (en te zien) krijgt dezer dagen. Het belooft een uniek weekend te worden, althans voor mij toch... De koude golf die België ook wat zal teisteren, zou in Zwitserland lelijk huis moeten gaan houden. Al is "lelijk" relatief, afhankelijk van of je graag sneeuw ziet of niet.

Vanavond zou het dus van start gaan hier in en rond Zürich. In de hogere gebieden valt er al langer wel wat sneeuw, maar in het "Flachland", zoals ze zeggen, zou vanavond en vannacht ook tot 30cm sneeuw kunnen vallen. Een echte sneeuwstorm dus...en dat is al te merken aan de wind, die vandaag getrotseerd moet worden. In de Alpen verwacht men tot 2 meter sneeuw op korte tijd, dus ik denk dat sommige gebieden geïsoleerd zullen te komen liggen... en dan te bedenken dat het woensdag nog zo'n prachtig weer was. Genietend van de zon, kon ik toen nog mijn (bijna) wekelijkse jogpartij afleggen.

Niet alleen de strooidiensten zijn voorbereid, ook hier ten huize Blickle (en ik denk vele andere huizen) zijn voorbereidingen getroffen. De zomerbanden werden deze week vervangen door winterbanden, watertonnen en leidingen werden gecheckt en eventueel extra geïsoleerd... en het ingenieus electricteitsnet voor de kerstversiering werd "waterdicht" gemaakt. Hadden we nu nog een kelder met winterrantsoen, dan konden we ons terugtrekken in de (halve) kerststal tot (of zelfs na) Kerstmis. Niets is echter minder waar... vanaf het wi(n)tter kleed over Zürich is gelegd, ga ik ook eens op zoek naar wat winterpret. Ondanks enkele aanbiedingen, zal het niet skiën zijn, daar zal de huur van materiaal nog net iets te duur voor zijn. Misschien is een treinreis door het met sneeuw bedekte Zwitserse landschap op zondag ook al de moeite...

Winterse groeten...en houd het warm!

PS: Ahja, moest ook nog even melden dat de presentaties van afgelopen maandag vlot verlopen zijn. Resultaten van presentatie voor geothermie alsook het examen van Rock Mechanics mag ik in de loop van volgende weken en uiterlijk op kerstmis verwachten...

Blinking lights

Deel van het mysterie van de verdachte pakketten is opgelost! Gisteren ontplooide zich namelijk in het midden van de gang/traphal een prachtige combinatie slede met rendier alsook een boogvormig hek. Rond dit alles de gebruikelijke lichtjes en je hebt... een kerstattractie. En het zou nog niet ophouden, want Erika belooft méér. Ik ben benieuwd. Eens alles af, zou ik wel eens in het huis van de kerstman in Lapland kunnen wonen... gezellig toch?!

Een ander merkwaardige gebeurtenis gisteravond ten huize Blickle. Er was bezoek van een regisseur. Voor een film van de Zwitserse televisie waarvan ik de naam niet heb onthouden, zochten ze figuranten die Russische burgers konden voorstellen. Aangezien Erika er een Russische vriendin op nahoudt (in de een of andere orthodoxe kerk die ze wel eens bezoekt...) en aangezien ze er blijkbaar ook redelijk baboeschka uitziet, kreeg ze de uitnodiging om vandaag te figureren.

Na een hele discussie (of eerder overhaalpoging), waarvan ik de helft kon volgen aangezien ze net naast mij verliep in de gang (en de deur is nu ook niet zo geluidsdicht), kregen ze Erika dan toch overtuigd. Knelpunten waren het vroege vertrek (vanochtend om 8u) en dat ze misschien niet op tijd in jawel... de kerk kon zijn.

Ondertussen zijn de opnames voorbij, maar aangezien ik Erika nog niet gesproken heb sindsdien, weet ik niet hoe het afgelopen is. Later meer hierover...

Om toch een beetje gezonde afwisseling te hebben met al dat presentaties-in-elkaar-boksen-leven, ben ik vanochtend samen met Sebastian en Markus (collega Grazer van Sebastian) naar het Landesmuseum hier in Zürich geweest volgens het motto: "je kan moeilijk tegen bezoekers zeggen dat het museum de moeite waard is, als je er zelf nog niet geweest bent." En eigenlijk... het is momenteel niet echt de moeite. Meer als de helft van het gebouw (een soort middeleeuws kasteel) is in renovatie, waardoor slechts enkele kamers open zijn. Wat je er terugvind, gaat van prehistorische werktuigen tot Middeleeuwse wapens. Enkele kamers zijn redelijk authentiek en je waant je dan echt in een kasteel met de meubels van toendertijd, maar toch... niet iets dat je moet gezien hebben... althans momenteel niet. Wel nog een opmerkelijk "pronkstuk" (naar mijn mening dan): één van de oudste wereldbollen die ooit gemaakt zijn (ergens rond 1530). Heb ik toch maar mooi op foto, ondanks verbod op "fotografieren".

Bon, tot hier de opmerkelijke verhalen. Tot ik weer met werelds nieuws afkom, ga ik me maar terug verdiepen in de presentaties over "water/rock chemical interaction models for prediction of geothermal reservoir performances" en "The Roermond Earthquake of April 13th 1992", het is maar dat u het weet...

Adie

Special Delivery

Als ik vanmiddag de brievenbus opendeed, was het weer zover: er zat een postpakket in het niet-gleufgedeelte. Nadruk ligt dus wel degelijk op "weer" in deze zin. Er gaat geen dag voorbij (dat de post werkt natuurlijk), of er wordt een pakket geleverd. Voor hen die reeds op bezoek gekomen zijn, kunnen zich al iets voorstellen bij de koopwoede die er heerst bij Erika, "die Cheffin" zoals ze het in het Duits zo mooi kunnen zeggen.

Wat er in de pakketten zit, is meestal een groot raadsel. Eén keer zag ik er een houten "tafeltje" uitkomen, de andere keren zie ik enkel de "interne verpakkingen" beneden aan de trap in de kelder liggen. Alweer zij die reeds langsgekomen zijn, kennen al het verhaal van de trappen in huis. Om oververmoeidheid te voorkomen wordt afval wel eens van de keuken, de kelder ingegooid. Het gaat hier dan om petflessen en dus ook het verpakkingskarton van de mysterieuze postpakketten.

Woensdag was IK echter Erika te snel af. Wetende dat ook ik een postpakket in de loop van de week moest ontvangen, was ik meteen na het langskomen van de postbode al eens gaan piepen in het "niet-gleufgedeelte" van de brienvenbus(, het enige compartiment dat niet afgesloten is, het "gleufgedeelte" is op slot). In eerste instantie vond ik niets, na een tweede bezoek van de "special delivery" à la DHL/UPS/... vond ik dan een mooi balkvormig pakket met afmetingen 25cm x 35cm x 4cm. Voor u alweer zelf moet gaan raden over wat het ging, het was mijn bestelde handboek van Basin Analysis. Mijn nieuwste aanwinst in de boekengalerij van "Earth Sciences" kostte me op internet €62 inclusief verzending, op de bijgevoegde rekening echter 99CHF. Benieuwd wat ik effectief zal betalen...toch spannend zo'n kredietkaartsysteem.

Ondertussen is het weekend alweer aangebroken. Een eerste deel van mijn taken deze week zijn "in time" afgerond, nu volgen nog de twee presentaties, één als examen voor Geothermics, de ander als "taak" voor Engineering Seismology. Beiden zijn op maandagnamiddag, nog voldoende tijd dus. Hopelijk zit er dus morgen (of overmorgen) nog een trip naar het zuidwesten in... de weersvoorspellingen zien er alleszins redelijk uit...

Adie

All good things ...

Vandaag was een zware dag... het geheel der atmosferische toestanden heeft daar zeker toe bijgedragen, maar hoofdzaak was de terugkeer naar... normaal! Afgelopen weekend had ik alweer bezoek. Ja, het begint zowaar routine te worden, maar ook deze keer (en eigenlijk geldt dit voor elk bezoek) was het weer hoogstaand bezoek. Zaterdagmiddag rond de klok van 15u40 arriveerde Nathalie in Zürich. Zoals gepland, haastten we ons meteen naar de Migros alwaar we de inkopen gingen doen voor een zelfgemaakte grandioze pizza. Als er één ding is dat ik geleerd heb klaar te maken in Zwitserland... dan is het pizza. Het resultaat 2 uur later mocht er zijn, de goedgevulde magen nog een uur later bleken net iets te vol...

Zondag stond een uitstap naar Luzern op het programma. Het "oude" stadje aan het Vierwalsstättermeer is gekend om zijn charmant en pittoresk centrum. Het weer was niet opperbest (lees: geen uren zonneschijn zoals ik gewend ben de afgelopen weekends in Zürich), maar de ligging en ook wel een beetje de "oude" gebouwen, maakten een bezoek wel waard. Als bekendste attractie is er de Kapelbrücke, die sinds 1993 nog net iets meer geschiedenis heeft... een trieste geschiedenis: door een brand werd een groot deel van de cultuur-historische schilderijen in/op de brug vernield. De sporen zijn nog duidelijk aanwezig... de brug is niet meer wat ze oorspronkelijk waarschijnlijk geweest is.

Via de middeleeuwse stadswallen (of toch stadsmuur, want slechts één kant van Luzern blijkt bescherming nodig gehad te hebben tegen ongewenste bezoekers), ging het dan verder richting Gletschergarten. Het bleef bij "richting", want een bezoek vond ik toch niet de moeite waard: stalen van stenen waarop sporen van een gletscher kan ik nog net wel in real-life gaan opzoeken in de Alpen en tekeningen van hoe Luzern in de laatste ijstijd er uit zou gezien hebben, lijken me toch ook wel passé (ja, ik ben volledig in 3D-modelleren ingewerkt).

Wel wandelden we nog via de "Seepromenade" tot aan het Verkehrshaus, op zich al de moeite maar door het late uur niet meer relevant om te bezoeken. De IMAX-cinema konden we wel nog "snel" bezoeken. Om het uur is er een vertoning van een kortfilm/documentaire op het grootste scherm ter wereld, maar liefst 19m op 25m. Echt impressionant en de documentaire over de Grand Canyon met geluidseffecten als zijnde je volledig er midden instaat maakten de 18CHF (€12) toch meer dan waard. Zeker in vergelijking met "gewone" cinematickets die hier ook standaard 16CHF kosten... en Kinepolistickets, die tegenwoordig ook al meer dan €9 kosten (bron: opstandige medestudenten in Leuven).

Afsluiten deden we het bezoek aan Luzern met een terugkeer langs het meer tijdens het avondschemeren en voor we de trein terug richting Zürich namen, pikten we beiden voor het eerst in 8 jaar tijd een "lunch" bij Mc Donalds mee... zijn die hamburgers daar echt zo klein? Wist ik totaal niet (meer)...

Gisteren, maandag, was er natuurlijk een onvermijdelijke les voor mij, dus kon Nathalie ook kennismaken met de Graduates Room in het nieuwe HIT-gebouw op Hönggerberg, alwaar ik al enkele uren gesleten heb. Het blijft een zeer geslaagd concept, de structuur van dit gebouw... misschien later kan ik hier enkele foto's van uploaden. Prachtig staaltje architectuur als je het mij vraagt... vooral als je bedenkt dat het efficiënt (op 1 jaar tijd) en zeer passief (wordt volledig verwarmd met aardwarmte) opgebouwd is.

Na de les trokken we terug naar het centrum (diegenen die mij bezoeken willen toch per se met de nieuwe trams in Zürich gereisd hebben). Van aan de Chinese Tuin wandelden we dan langs het meer (een iets mooiere promenade als je het mij vraagt in vergelijking met Luzern, ook al zijn de bergen op de achtergrond daar net iets hoger).

Vandaag was het dan (alweer) de dag van afscheid en zoals het spreekwoord zegt: aan alle mooie liedjes komt een eind, zo ook het mooie liedje van het weer. Vannamiddag begon het te regenen en voor vannacht wordt sneeuw voorspeld tot op 1000m. Is hiermee de periode van het mooie herfstweer afgesloten of krijgen we toch nog een laatste stuiptrekking komend weekend? Gelukkig kwam er 90 jaar geleden ook aan iets negatiefs een eind, dus dat balanceert het weemoedige gevoel...

Maar...ook nu is het weer werken geblazen: donderdag rapport binnen te leveren voor Basin Analysis, vrijdag een hoofdstuk Rock Magnetism te lezen en tegen maandag een presentatie voor Geothermics en Engineering Seismology te maken.

En avant... marche!

Go with the flow

Commotie afgelopen weekend in het centrum van Altstetten. Toen ik nog snel voor een paar inkopen (met de bus) richting centrum Altstetten ging, merkte ik al snel dat de straten richting Altstetten afgezet waren en dat de politie al het verkeer omleidde. Aangezien ik een licht gelovigere sfeer reeds opgevangen heb in Zwitserland, dacht ik meteen aan een "manifestatie" ter ere van Allerheiligen. Wanneer ik echter in Altstetten centrum arriveerde en de bus niet stopte op de gebruikelijke stopplaats, zag ik dat de Altstetterstrasse afgesloten was voor alle verkeer en dat "men" aan het werken was. Dit leek me raar aangezien men de dag voordien daar niet aan het werken was en ik ook geen aankondigingen had gezien van eventuele werken. Bovendien, wie zou er nu met werken beginnen op een "feestdag" en dat midden in een centrum. Kwam ik echter dichter bij de plaats des onheils, zag ik dat de weg rondom de "werken" een modderlaag bevatte van 10cm dik. Even verder kon ik zelfs niet tot bij mijn doel, de Migros, aangezien dit gedeelte afgesloten was en de Migros wegens omstandigheden gesloten was. Ik, nieuwsgierig als ik ben en toch wel redelijk "beeindruckt" van de situatie, vroeg dan maar aan een "hulpverlener" wat er aan de hand was. Hij vertelde me dat een waterleidingsbreuk ervoor gezorgd had dat de straat ter hoogte van Lindenplatz omhoog was gekomen en dat het water, aangerijkt met zand en grind, de omliggende straten was ingevloeid. Op een bepaald moment zou het water 30-40cm hoog gestaan hebben. Ik kon dit wel geloven aangezien ik moddersporen terugvond tot wel 500meter verder (ik ging zover omdat ik nu ergens anders mijn brood moest gaan zoeken). Straf verhaal dus... nog straffer vond ik met hoeveel (en hoe snel) men alles opkuiste en repareerde. Zaterdagmiddag waren er zeker 50 brandweer- en andere lieden aanwezig en gisteravond, dinsdag dus, was men bezig met de afwerking van de nieuwe asfaltlaag op het kruispunt. Kan de Belgische dienst "wegen en verkeer" hier iets van leren?!

Tot daar het "spannende" weekendnieuws. Gisteren was er dan het examen Rock Mechanics. Dit was, zoals voorspeld, een redelijk intensief examen van uiteindelijk tweeënhalf uur. Initieel zou het slechts twee uur duren, maar aangezien bijna iedereen na anderhalf uur nog maar in de helft van zijn vragen zat, kregen we een half uur extra. Resultaat zal er zijn binnen enkele weken, maar de hoop geslaagd te zijn is redelijk groot. De meeste studenten hier denken trouwens altijd eerder in de richting van "haal ik 75% of niet", andere mentaliteit dus. En dit is niet omdat het allemaal intelligente bollebozen zijn (welnu, dat kan ook wel), maar gewoon het principe van punten is hier totaal verschillend. Zo kan het zijn dat je met 90% van de vragen juist ingevuld te hebben, je 100% krijgt. Men kent hier redelijk rare conversiemethodes als je het mij vraagt, maar goed, we zien wel binnen enkele weken wat het resultaat is... ik ben al blij met meer dan 60%, zowat hetgene wat hier vereist is om "geslaagd" te zijn (ook al iets wat ik niet goed begrijp).

Tot slot nog even aanhalen dat met het afsluiten van Rock Mechanics deze week ook twee andere "courses" starten, met name Basin Analysis en Geological Site Investigations. Van het eerste heb ik er al een les opzitten en ook dit belooft een interessant vak te worden al is er programmeren in Matlab aan verbonden...

Bon, nu ga ik nog eens een machine met was opzetten. Tot de volgende.

PS: ik heb vandaag voor de eerste keer sinds mijn aankomst in Zürich frieten gegeten... Belgisch waren ze toch allerminst.

Snow (Hey Oh)

Zoals reeds aangehaald in vorig bericht: woensdag begon het "plots" te sneeuwen. In de namiddag echter bleef de sneeuw niet liggen, maar 's avonds was het dan koud genoeg opdat de sneeuw bleef liggen. De hele avond sneeuwde het, waardoor er 's morgens overal een wit tapijt te zien was. Voor Zürich "downtown" was dat zo'n 5 tot 10cm, voor de heuvel in mijn achtertuin (ook wel Uetliberg genoemd) alsook op de campus Hönggerberg betekende dit meer dan 20cm. Het was gisteren dan ook koud genoeg om de sneeuw lange tijd te laten overleven en het dagdagelijkse leven ondervond veel hinder. In de "Blick am Abend" stond (zijn sensatiestijl getrouw): "ongeziene sneeuwval in oktober". Blijkbaar ziet men niet zo dikwijls sneeuwval in oktober... of waren het die 20cm die men nogal veel vond? Alleszins, bij de SBB (de treinmaatschappij voor hen die nog niet ingesteld zijn op mijn Zwitserse afkortingen) waren het vertragingen alom... en ook ik ondervond 's avonds nog vertragingen op de bussen van ZVV.

Vrijdag dan was in de vallei laat ons zeggen de meeste sneeuw verdwenen, maar boven op de campus lag het sneeuwtapijt nog rijkelijk over de weiden en daken verspreid. De sneeuwhopen die ontstaan zijn door het sneeuwruimen donderdagochtend zijn op sommige plaatsen meer dan een meter hoog langs de weg.

Samen met de eerste sneeuwval natuurlijk dus ook de eerste echte koudegolf... sjaal en handschoenen werden voor het eerst bovengehaald. Het heeft echter zijn doel niet echt bereikt, aangezien ik nu opgezadeld zit met een serieuze "snotvalling", zoals ze dat in het Kempens zeggen.

Zonet heb ik mijn laatste assignment afgewerkt voor Rock Mechanics (het waren er uiteindelijk 13). Morgen kan ik dan beginnen herhalen (want echt blokken hoeft niet meer als je 7 weken intensief met het vak bezig geweest bent) voor het examen van dinsdag.

Hopelijk voor jullie thuis iets minder werk, iets meer zon, maar vooral een goede gezondheid!

Tot de volgende.

PS: jullie mogen altijd reageren op (één van de vorige) berichten, zodoende weet ik misschien ook voor wie ik dit allemaal schrijf... en het is altijd tof om nieuws van uit het Belgenland te horen :).