Er is weer een reden om de draad van deze blog terug op te pikken...' the wild life of Stijn' kent weer wat nieuwe episodes en die verdienen een vermelding op het wereldwijde web.
In hoofdzaak zal deze post een aanzet zijn voor een (gedetailleerd) relaas naar de grote dag in 2012. Jawel 'de grote dag' op 1 september, de dag waarop Nathalie en ik mekaar het ja-woord gaan geven of alleszins dat hopen we :). Nee, ik ben niet van plan om elk detail van de voorbereiding met de buitenwereld te delen. Weinigen zijn gebaat met de dag waarop de ringen gekocht zijn en de moment dat mijnheer pastoor zijn toestemming gegeven heeft om song X te spelen in de kerk...
Neen, bedoeling zal zijn om de spanning naar het grote feest op te bouwen, want dat is waar we veel belang aan hechten. 1 september moet voor iedereen die er een beetje bij betrokken is/zal zijn één groot feest worden.
Dit bericht heeft de titel 'hope' meegekregen en dat is niet zomaar... op vele vlakken is de laatste maanden de term hoop gevallen: vrijdag 11 november 2011, op zich al een memorabele dag, maar ook de dag waarop vava begraven is. Na meer dan drie weken vechten tegen complicaties na een herseninfarct had hij enkele dagen voordien de strijd opgegeven. Niet in het minst waren de 3 weken van onzekerheid en onduidelijkheid een periode waar 'hoop' op beterschap en 'hoop' op leven dagelijkse kost waren. Uiteindelijk rest ons nu nog de hoop dat hij mag rusten in vrede...
Hoop heeft ondertussen ook een iets lichtzinnigere betekenis in onze strijd naar een gezellig stekje. Dat hebben we ondertussen gevonden in Schoten, de meest groene gemeente van de provincie Antwerpen (of alleszins, dat is wat ze ons wijs maken). Echter, de bemeubeling laat nog steeds op zich wachten. Een verhaal dat ondertussen al een hele soap geworden is, maar dat in essentie bewijst dat grote meubelketens geen moeite doen om klantvriendelijk te zijn. We leven dus nog steeds in de hoop om voor Kerst onze eetkamerstoelen en onze sofa geleverd te zien. Precies een half jaar geleden, 20 mei 2011 hebben we deze zaken besteld in meubelwinkel Heylen in Peer en ik kan u garanderen... nog steeds bevinden deze zich niet onze living. Een twintigtal telefoontjes met de vraag wanneer levering wordt verwacht worden dan ook steevast beantwoord met 'afhankelijk van de leverancier'. Van service gesproken...
U weze gewaarschuwd als u ook een keer beslist bij een dergelijke meubelzaak u van uw droommeubelen te voorzien. U kan op zijn minst de hoop koesteren dat u ooit uw meubelen zal zien.
Tot binnenkort voor een volgende episode uit het wilde leven in Schoten!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten