Het is me toch wat hier, dat openbaar vervoer. Ik moet eerlijk zijn, het is zowat het beste openbaar vervoer ter wereld denk ik. Dat is ook het eerste dat je als toerist zal merken hier in Zürich. Maar, er is toch ook een maar...
Een grappig aspect is het vermogen van de bussen. Als je als VBZ- busmaatschappij zijnde nieuwe bussen, zoals er wel vele rondrijden hier in Zürich, besteld, denk dan ook eens aan het feit dat er hellingen moeten overwonnen worden. Gisteren was er een typerend voorval. Wanneer bus 80 richting ETH Hönggerberg rijdt, moet ze een redelijk stuk bergop. Dit zorgt echter voor ongelooflijk veel lawaai, vooral als je achteraan in de bus zit, want de motor zit achteraan in een bus. Dat is nog zoiets dat ik zelf niet zo goed begrijp, want wat voor een overbrenging heb je niet nodig bij een dubbele bus om vooraan vooruit te geraken? Of "trekt" een bus zich steeds vooruit met zijn achterste wielen? Dat even terzijde...
Het geluid achteraan in de bus is alsof de motor elk moment kan ontploffen en niet omdat hij oud en versleten is, neen gewoon omdat hij het maximum van zijn pk's moet boven halen. Bovendien rijdt een bus op zo'n moment maximum 30km/u.
Afgelopen week was het nog erger, toen geraakte een bus zelfs niet verder vanaf een halte omdat ze "überladen" was. Gevolg: een tiental personen moest afstappen. En in dat geval kreeg de bus nog extra vermogen dankzij het electriciteitsnet waaraan ze hangt.
Dan zijn die trams hier toch een pak beter. Oke, je bent misschien iets sneller met een bus ter plaatse, maar de trams rijden tenminste minder hobbelig (ja, dat is een essentieel voordeel van sporen) en ze zijn het best uitgerust van allemaal.
Ja, die VBZ, wat trouwens Verkehrsbetrieb Zürich betekent, het is me wat. De Lijn kan er nog veel van leren, maar misschien kan het hen ook iets leren...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten