Omdat Sebastian nog veel werk had en ik ook de tijd (extra) tijd gebruiken kon, vertrokken we pas 's middags met de trein tot in Stäfa, zowat 20 minuutjes van Zürich HB (Hauptbahnhof) en gelegen langs het meer (de Zürichsee). Een panoramaweg langs het meer tot in Rapperswill was het doel. Geen zware wandeling dus, maar toch waren de eerste meters ongelooflijk zwaar omdat we eerst vanop meerniveau op panoramaniveau moesten geraken. Dit deed pijn in de reeds verzuurde benen (dankzij looptraining zaterdag). Eens op hoogte, konden we genieten van het meer in de "diepte", de deels in mist gehulde heuvels in achtergrond en zelfs besneeuwde bergtoppen verder naar het zuidoosten.
Het geluk van de dag bestond er in dat we de hele tijd ons doel in zicht hadden. Dit was het slot/de burcht van Rapperswill, die al van ver te zien is. Terwijl de wandeling langs enkele dorpjes en doorheen vele wijnranken ging, scheen de zon weer (maar waarschijnlijk voor de laatste keer) zeer fel. Een jas was wederom overbodig vandaag...
We hielden er w
el een stevige tred op na om op tijd in Rapperswill te zijn. Dankzij de uurverandering afgelopen weekend is het al om 17u30 donker, dus moesten we toch enige zekerheid inbouwen wilden we nog iets "zien" in de oude vestiging met strategische ligging langs de Zürichsee. Zo gezegd, zo gedaan: om 16u30 arriveerden we al en konden we nog rustig de tijd nemen om naar de "plage" langs het meer te gaan en omhoog te klimmen op de burcht. Aldaar konden we de zonsondergang meemaken in het westen... waar Zürich lag/ligt.
el een stevige tred op na om op tijd in Rapperswill te zijn. Dankzij de uurverandering afgelopen weekend is het al om 17u30 donker, dus moesten we toch enige zekerheid inbouwen wilden we nog iets "zien" in de oude vestiging met strategische ligging langs de Zürichsee. Zo gezegd, zo gedaan: om 16u30 arriveerden we al en konden we nog rustig de tijd nemen om naar de "plage" langs het meer te gaan en omhoog te klimmen op de burcht. Aldaar konden we de zonsondergang meemaken in het westen... waar Zürich lag/ligt.Nog snel daalden we af tot in de Altstadt en we wandelden nog een stuk over de langste houten brug van Zwitserland (die over het hele meer gaat) en afsluiten deden we met een warme (want samen met de zon, was ook het kwik in de thermometer ondergegaan) koffie in een café langs de kade.
Volgende week waarschijnlijk geen uitstap, want Sebastian gaat een weekendje naar huis, wat betekent 10u heen en 10u terug treinen, en ik heb studeerwerk voor het examen Rock Mechanics van volgende dinsdag.
Adie
Geen opmerkingen:
Een reactie posten